Projekt Medusa Pizza Bar powstał w ramach adaptacji historycznego Betonhausu w poznańskim Parku Wilsona. Założeniem było stworzenie wnętrza o wyrazistej tożsamości, które wykorzystuje skalę i charakter istniejącej architektury, nie próbując podporządkować jej nowej stylistyce. Zachowana konstrukcja pawilonu stanowi punkt odniesienia dla współczesnej aranżacji, opartej na kontraście form, materiałów i intensywnej kolorystyki.
Najważniejszym elementem kompozycji jest bar o nasyconej, niebieskiej i połyskliwej powierzchni. Jego wyrazista forma skupia aktywność lokalu i organizuje układ funkcjonalny, stając się jednocześnie głównym akcentem wizualnym wnętrza. Towarzyszące mu czerwone elementy wyposażenia, drewno oraz detale identyfikacji tworzą świadomie zestawioną paletę, w której kolor nie pełni wyłącznie funkcji dekoracyjnej, lecz określa charakter całej przestrzeni.
Istotną rolę odgrywa relacja pomiędzy wyposażeniem a istniejącą architekturą. Meble i zabudowy wyznaczają strefy użytkowe, zachowując otwartość wnętrza i czytelność historycznej konstrukcji. Wprowadzone elementy pozostają wyraźnie współczesne, dzięki czemu ingerencja nie zaciera różnicy pomiędzy zastaną substancją budynku a nową aranżacją.
Rozległe przeszklenia zapewniają kontakt z Parkiem Wilsona i wprowadzają do wnętrza naturalne światło, które zmienia odbiór połyskliwych powierzchni oraz nasyconych barw. W rezultacie powstaje przestrzeń oparta na zestawieniu dwóch odmiennych porządków: monumentalnej, historycznej architektury i dynamicznego, współczesnego wyposażenia. Medusa wykorzystuje ten kontrast jako podstawowe narzędzie kształtowania wnętrza, zachowując jednocześnie ciągłość przestrzenną Betonhausu.
autor zdjęć - Przemysław Turlej.
